Dzieci

[legend]

Napisane jest w sieci ''Rodzenie jako dążenie do nieśmiertelności: W Sympozjonie Platon (poprzez Diotymę) wskazuje, że prokreacja jest naturalnym dążeniem istot śmiertelnych do osiągnięcia nieśmiertelności. Rodzenie w pięknie (fizyczne lub duchowe) to sposób na utrwalenie siebie.''

Jak to rozumieć?

[Baptiste]

Jak to rozumieć?

1. Można rozumieć biologicznie-indywidualnie jako przekazywanie własnej informacji genetycznej.
2. Można rozumieć jako wspomnienie obecne w czyjejś (potomków) pamięci. Niestety trwałość tego wspomnienia to zwykle dwa pokolenia, w porywach do trzech. W tym miejscu lepiej działa bycie sławnym i znanym. Np. jakimś faraonem, któremu wystawiono mega piramidę.
3. Można rozumieć też gatunkowo - przedłużanie obecności ludzkości w nadzieji, że kiedyś osiągnie ona nieśmiertelność.

To na czym zwykle ludziom zależy gdy marzą o nieśmiertelności (niezagrożone trwanie własnej świadomości lub świadomości + ciała) jest poprzez prokreację nieosiągalne.

[fciu]

Jak to rozumieć?

Może tak — człowiek jest istotą żywą, ukształtowaną przez ewolucję. Ewolucja wpoiła nam potrzebę unikania śmierci oraz szukania prokreacji. I ten człowiek na pewnym etapie osiągnął samoświadomość.

No i ta samoświadomość rodzi w nas sprzeczności. Bo z jednej strony jesteśmy świadomi, że jesteśmy śmiertelni i nasze wysiłki w unikaniu śmierci w końcu muszą zakończyć się porażką. Z drugiej strony jesteśmy świadomi swojej awersji do śmierci.

Aby rozstrzygnąć tę sprzeczność musimy sobie wymyślić jakąś koncepcję nieśmiertelności, która nas jakoś tam zaspokoi. Może się ona opierać na biologii, na ideologii, sztuce, czy na wierzeniach religijnych.

Platon trochę tutaj stawia wóz przed konia, twierdząc, że istoty śmiertelne celowo prokreują, bo poszukują nieśmiertelności. Prokreacja poprzedza wszelką celowość. Ale Platon żył przed Darwinem, więc można mu taki lapsus wybaczyć.