Przyszłość polskiej ortografii

[ARHIZ]

Naprawdę? Tzn. rozumiem, że może pozwalać na pisanie oddzielne, bo poprawienie tego błędu wymaga już bardziej skomplikowanej logiki, niż sprawdzianie wyraz po wyrazie. Ale żeby poprawnie napisany wyraz kazało rozdzielić?

I "naprawdę" na "na prawdę" też potrafi poprawiać. I warto zauważyć, że autokorekta jest dla wielu ostatecznym autorytetem jeśli chodzi o pisownie, więc...

No i to jest słabe. Bo tak mamy w języku angielskim. Jak się dowiedziałem, jak się czyta ten sos ze zgniłej ryby „Worcester”, to zbladłem.

"Łukoster"? Wiesz, Francuzi po prostu czytają wszystko po swojemu, może z wyjątkiem nazwiska prezydenta Rosji, bo byłoby śmiesznie, a polityka przecież jest poważna. W Anaosdi, języku, który opracowałem, też jest podobna maniera, przykładowo "kiedy" zapisanoby "kjedi". [i oczywiście "zapisanoby" przeglądarka podkreśla mi jako błąd, sugerując "zapisano-by" lub "zapisano by"]

A w ogóle, to trochę się odbija to, że nie mamy własnego alfabetu. Bo z tego co widzę, Japończycy, Rosjanie, czy Gruzini nie mają problemu z fonetycznym transkrybowaniem obcych słów. Jak znalazłem kiedyś coś takiego jak დუაიტ აიზენჰაუერი, to musiałem się przez chwilę drapać w głowę, nim doszedłem, że chodzi o Dwighta Eisenhowera. A dziś po polsku, jakby ktoś napisał „Dłajt Ajzenhałer”, to by był traktowany jak debil.

Przecież Rosjanie też nie mają swojego alfabetu. A germanie są wyjątkowo płodni, jeśli chodzi o dodawanie zbędnych liter do wyrazów. I Francuzom też się udzieliło [pewnie przez krew Franków]. A teraz popatrz na Finlandię, tam też nie ma autorskiego pisma, ale podejście o wiele bardziej praktyczne.
Więc to chyba jednak kwestia tendencji, a w Polsce mamy obecnie taką, że pisownię oryginalną stosuje się gzie tylko się da. I potem mamy różne "ksjaomi" i "hjundaj". A „Dłajt Ajzenhałer” wydaje się najbardziej praktyczną wersją.
Skąd w ogóle znasz gruziński?

A jak inaczej inaczej chcesz wymówić słowo „mąka”? [mɔŋka] jest jak najbardziej poprawne. Próba wypowiadania inaczej brzmi sztucznie.

Ja mówię przez "krótkie ą", jakkolwiek to się zapisuje. Natomiast słyszałem parę razy "moNkę" z akcentem na "n".

A śledzikowanie to takie zmiękczanie głosek tylko trochę. Nie wiedzieć czemu ostatnio w poznańskiej telewizji regionalnej zatrudnili do działu pogody panią, co tak mówi. Chociaż nie powiedziałbym, że to powszechne. Przynajmniej nie w Wielkopolsce. Może to rzeczywiście jakiś dżęder – coś jak w angielskim vocal fry – ktoś se wymyślił, że to seksowne w ustach kobiety.

Czyli co, zamiast "sitko" mówi się "siytko"?